زمستانِ من
حقیقت به کسانی که این چند وقت پست گذاشتند و نوشتند و بحث و گفتگو کردند؛ غبطه میخورم.
حسادت نه! غبطه
من اینقدری حالم بد است که حوصلهی هیچ چیز را ندارم ولی کاش میتوانستم حرفی بزنم.. کاش حلقم خشک نبود؛ کامم تلخ نبود و روحم انقدر خسته نبود.
البته که خدای ما هم بزرگ است.
من اوایل مینوشتم
ولی خب یه مدته در افسردگی غوطه میخورم
فقط میتونم دعا کنم...
سلام :)